Just_Hanne

Ik zit in de trein, ik rij al 6 jaar met de trein op hetzelfde spoor. Ik weet precies na welk huis welk station komt. Zelfs na welke sloot welk station komt. Ja het is triest. Ik ben toe aan iets nieuws. Laten we het zo doen dat voordat je de trein in stapt je eerst een dansje moet doen. In plaats van dat ellendige inchecken. Dat is zo onpersoonlijk. Het paaltje zegt niet eens “hallo Hanne, heb je lekker geslapen?” of “hoe gaat het met je hond?”

Het is toch vreemd dat dat automaatdingentje wel van mijn kaart kan lezen hoeveel geld er op staat maar om dan nog even je naam te noemen gaat te ver. Nederland wordt steeds onpersoonlijker.

Wilders wil dat scholen elke dag de Nederlandse vlag hijsen. Ik durf te wedden dat zijn volgende voorstel wordt dat iedereen een uniform aan moet. Vroeger was dat nog een 1 april grap van de scholen. Straks wordt het misschien werkelijkheid, moet de school weer een andere grap bedenken.

Twitter is eigenlijk ook 1 grote onpersoonlijke bende. We hebben het niet meer over de mensen die je volgen maar het aantal mensen die je volgt. Eigenlijk zijn we allemaal een nummer. Ik ben toe aan iets nieuws. Ik ga verhuizen.

Vermoeide gezichten op lijkbleke mensen. Het is donderdagochtend. Ik zit in de trein en kijk om me heen. Naast me zit een jongen zijn roes uit te slapen met het biertje van gisteravond nog in zijn hand. Hij leunt met zijn hoofd tegen het koude raam. Zijn ogen zijn dicht maar zijn mond vormt een brede glimlach. Een goede droom of heeft hij door dat ik heb bestudeer? Ineens doet hij z’n ogen open, er staren twee helder blauwe ogen naar mij.

Snel kijk ik weg. Verderop zit een stel elkaar af te likken als een stel golden retrievers. Voor elkaar zijn ze het belangrijkst. De rest maakt niks uit, ze zijn met zijn tweeën tegen de rest van de wereld. Ik heb niks tegen verliefde mensen maar als ze zoveel in your face aan het zoenen zijn met de bijhorende geluiden gaat het mij iets te fur.

In mijn ooghoek zie ik dat de jongen naast mij weer is gaan slapen. Jammer want hij had erg mooie blauwe ogen. Van die blauwe ogen waar je helemaal in kan verdrinken. Ze nemen je mee naar plekken waar je alleen maar van kan dromen. De trein rijd Leeuwarden in. Op naar economie, de nachtmerrie.